Yine aylaaaaar aylar geçmiş yazamamışım, olsun, önemli olan çok sık yazmak değil, samimi yazmak bence. Eeee blog benim olunca, her şey 'ben'ce oluyor zaten...
Şimdi, bu yazıda biraz 'ben çok düşünceliyim' kisvesi altında kendi yaptıklarını meşrulaştırıp insanın içini kurutanlar var. Bu tipleri aslında her zaman etrafınızda görebilirsiniz. Tanımak için de yakalarına kırmızı karanfil takmalarına filan gerek yok. Bunları tespit etmek sooooon derece kolay. (Etrafınızda varsa heh bu o resmen diyeceksiniz biliyorum. Demezseniz de kendiniz O'sunuz o zaman. Şaka şaka siz akıllısınızdır, yapmazsınız öyle şeyler.) Bu 'düşünceli düşüncesizler' çok ama çok fazla eleştirir insanları. Özellikle 'ne kadar da düşüncesiz...' şeklinde binlerce yorum yaparak sanki kendisinin düşünceli olduğuna ilişkin alttan altta bir mesaj verir. Ama öyle bir zaman gelir ki, senin çok istediğin ve sahip olduğun bir şeyi veya hiç istemediğin ve nefret ettiğin bir şeyi gözünün içine soka soka bir hal olur. Aman Tanrım bu nasıl bir düşüncelilik, nasıl bir yüksek bilinç diye ağzınız açık kalır.
Aslında hayat tamamen 'gördüklerimiz' ve 'yorumladıklarımız' ile ilgili biliyorum. Hatta bu kadar çok görmek için çok fazla bakmak lazım biliyorum. Sonuçta benim bu insanları böyle görmemin sebebi bakmam, farkındayım. Ama ne kadar ruhunu eğitmeyi öğrenmiş olsan bile, bazen bunu yapmam gerçekten zorlaşıyor. Çünkü baĞzı insanlar gerçekten sınırları zorluyor. Yaptıkları da çok eften püften şeyler aslında, hava atmak gibi filan, biraz gösteriş gibi... Olay da sadece benim gösterişi sevmemem ve elime gösteriş yapacağım çok imkan geçmesine rağmen yapmamamla ilgili. Çünkü ben öyle değilim ve öyle olmadığım için son derece mutluyum. Kendime asıl sormam gereken 'Neden böyle bir şeyi gözümün önünde tutmaya devam ediyorum?'. Demek öğreneceğim şeyler var daha.
Ama her şeyi geçtim de günah değil mi ya (atlatamadı) ? Siz neden elinizdeki bilimum extra olguları milletin gözüne sokuyorsunuz? Biz yapsak oturup evde ağlayacağınızı bildiğiniz halde, karalar bağlayacağınızı bildiğiniz halde neden sakin insanları buna zorluyorsunuz?
Esas olan nedir biliyor musunuz a dostlar? Ben düşünceliyim, ben muhteşemim, 'herkese sıfır bana 100 puan' şeklinde hareket etmemek. Böyle şeyler gördükçe kendime çok fazla söz veriyorum. Umarım bu sözlerin tamamını yerine getirebilir ve gerçekten istediğim ve huzurlu olacağımı bildiğim bir insan olurum. Ayrıca umarım ne olursam olayım, hiçbir zaman ve hiçbir şekilde 'ben oldum' demem. Çünkü tüm yanılgı orada başlıyor çok iyi biliyorum. Ben tamamım, ben oldum diyen gerçekten son derece yanılıyor. Olmadık arkadaş, olmayalım da zaten, olamayız da zaten. Olmadık.
Şimdilik durumlar böyle.
Biraz daha 'mizahi' ve 'komikli şakalı' yazılarda görüşmek ümidiyle...
